Ya Muhammed Canlar canım K.H.

Ahmed Mahmud ya Muhammed Mustafa canlar canım, 
Hasta ruhumun müşfik doktoru sensin ’Lokmanım’,
Mutludur seninle ervah, seninle ecsam güler,
Eğer senden gafil olsam  mahzun, gönlü viranım.
Dertli olan deva arar,  yalnız sendedir derman,

Maşuk sensen kavuşmada aşık dinlemez ferman,
Ağlaşırlar zikrinde ismin olmayan  bülbüller,
Hasretinden dil dökerler, göz yaşları olur umman.
Muhakkak ki dünya sana intizardı bî karar,
Uzun sürdü kış mevsimi gelmeliydi ilk bahar,
Derd-i beşerden boynunu bükmüş lâleler güller,

Yeryüzünü kaplamıştı kara bulut  soğuk kar.
Akıyordu  kan davası güdülüp nice kanlar,

Masumdu diri gömülen o kız çocuğu ‘’ Kurbanlar’’,
Ufuklarda ışık yoktu, kararmıştı gönüller,
Hakir zelil görülürdü zayıf güçsüz insanlar.
Ay doğmamış, bütün cihan beşer için zindandı,
Mekke gibi tüm dünyada cehalet bir tufandı,
Mutlak sana hasret idi baharda esen yeller,
El-Emin’sin, son mühürsün, sensiz zaman hüsrandı.
Dünya sana hasret idi toprağıyla taşıyla,

Mazlumların gözlerinden akıttığı yaşıyla,
Uzanmıştı semalara dua niyazla eller,
Seni çağırıyor diller ezan tevhid marşıyla.
Tenlerde can  gibisin, cihana salmışsın huzur,
Allah’ın rahmetisin sensin gönüllerde sürur,
Furkan’la hayat buldu, nurundan yeşerdi çöller,
Ahmed Mahmud ya Muhammed Mustafa sönmeyen nur.  
                                  

            1990  K.HOŞOĞLU

(Kafiyeli Hoş Hatıralar ve Şiirler isimli kitaptan)